Afscheid van Ator

Helaas is onze Ator op zondag 8 augustus in de avond overleden.
Op dinsdag 3 augustus kreeg Ator weer zijn chemo kuur. In de avond spuugde hij wat, maar dat is normaal. Daarna knapte hij goed op.
Woensdag at Ator weer en was vrolijk.
Donderdag was Ator wat vermoeid, je kon merken dat hij zich niet echt lekker voelde.
Vrijdag begon Ator te spugen, gauw de DA gebeld, kon langskomen en Ator kreeg een injectie tegen het spugen.
Zaterdag was het spugen over, alleen kreeg hij flinke diaree. Moest ook in het weekend de injecties halen. Tegen 17uur naar de DA voor een injectie. Ator wilde niet eten en drinken.
Injectie gehad.
Zondagochtend kwam ik beneden en Ator was erg sloom, kon niet meer op zijn poten staan. Direct gebeld, gelijk langskomen. Ator werd aan het infuus gelegd en er werd bloed afgenomen.
Ator moest ik achter laten in de kliniek. Een uurtje later belde de DA met de uitslag. Ator was uitgedroogd. Op de dag kreeg hij de nodige vocht infuus, maar de diaree bleef aanhouden. Ator knapte niet echt op meer.
Om half 5 belde de DA dat ik Ator om 20 uur kon komen halen. Waarschijnlijk moest ik infuus meenemen.
Daar aangekomen. Vertelde de DA dat Ator zonder infuus mee ging, maar de DA was niet tevreden over Ator. Hij bleef maar sloom.
De DA ging Ator halen en legde Ator op de behandeltafel. Ator keek mij vol aan, hij was blij om mij te zien. Hij kwispelde en ineens liet hij zijn kopje hangen.
Ik riep van ‘oh dit gaat niet goed’. De DA rende met Ator naar achteren. Maar het mocht niet meer baten. De DA kwam terug na verloop van tijd, maar ik wist het al. Mijn lieve kleine Ator is er niet meer.
Ator is niet overleden aan de leverkanker, maar aan een buikvirus. Doordat hij chemo kreeg was zijn weerstand bijna helemaal weg.

Vaarwel mijn lieve lieve Ator, je bent nu bij Bo-tje en je moeder. Ik zal je missen. Het is zo ontzettend stil in huis geworden. Jij was de kletskous in huis.

Wat een rotvakantie is dit geweest in 1 maand 2 lieve hondjes te verliezen valt niet mee.

Ator bij ons geboren.


Ator, die altijd dacht dat hij een grote hond was. Mijn kleine schooier.



Ator met zijn overleden moeder Celine.


Ator die het altijd heerlijk vond om bij mij op een stoel te liggen in de tuin.


Ator links met zus Amber


Ator die er niet van houdt om er netjes bij te zitten. Wanneer hij geborsteld was ging hij direct in de tuin liggen rollen en schuren en kwam daarna als een schooier weer binnen.


Ik heb dit werkje gekregen van Jan M. als condoleance kaart. Dank je wel Jan voor dit mooie werkstuk.