Erg lastig

Zo even wat tijd maken voor het blog. Helaas krijg ik momenteel alles tegelijk. Een paar weken geleden heb ik een flinke val gemaakt. Natuurlijk de zorg voor Ator, voor wie het leuk vind om het proces bij te houden heb ik voor Ator aan de rechterkant een eigen stukje gemaakt. Daarnaast liep ik vanaf donderdag met Bofi te tobben. Hij kon bijna niet lopen. Injecties hielpen niet, eindelijk van het weekend kreeg hij morfine, maar nog steeds een gillende hond in huis. Maandagochtend naar Antwerpen toe voor een ct scan. Helaas was de uitslag daar ook niet erg best een plasma cel tumor, wat het binnenste van het bot weg vreet. Bofi ligt nu in Antwerpen in de kliniek.
Pffffff en ik maar denken van we nemen een jonge hond erbij, maar niet wetende dat ik nu met 2 zware gevallen zit.

Lu Kai is ontzettend lief voor de oudjes. Hij is een echte kroeldoos. Je merkt dat hij helemaal in zijn element binnen is. Het buiten gebeuren gaat ontzettend traag. Ik loop al maanden een keer of 4 dezelfde richting uit maar nog steeds gaat hij zwaar in de stres als er mensen aankomen. Erg jammer natuurlijk, want wij wilden een hond waar je lekker mee op pad kon. Dat zit er voorlopig nog niet in. Ik ga iedere dag naar de winkelstraat, maar het levert nog niet erg veel op.