Einde training

Maandag
Er is alweer een week voorbij. Maar het gaat steeds beter met Lu Kai. Tenminste af en toe hahahaa.
Afgelopen maandag naar de training met mijn nog steeds zieke lijf pfffffff. Hij kreeg een dikke 10 van mij, alles deed hij perfect. Zitten, af, blijf alles ging hartstikke goed.

Dinsdag
In de ochtend naar oma Greet geweest en tjonge wonder boven wonder nam hij een koekje aan. Oma helemaal blij hahahaa. Eindelijk zien we hele kleine stapjes vooruitgang.
In de avond wilde Fred de groene bakken vooraan gaan zetten voor de vuilnisman, maar ik was nog aan het aflijnen van de honden. Nam Lu Kai een sprint naar buiten toe. Je moet bedenken dat we hem nog steeds de gang uit moeten sleuren. Ik schrok me rot hiervan. Fred erachter aan pffffffff. Die kreeg hem niet te pakken. Ging hij op de hoek naar rechts. (vermoed dat hij naar oma greet wilde gaan). Toen kwam er een fietser aan, hij weer een sprint terug naar huis, ging achter onze auto zitten en eindelijk met een brokjes trommel rammelen kwam hij weer binnen. pfffffff Dat was echt even schrikken, was zo blij dat er op dat moment geen auto's aan kwamen.

Woensdag
Lu Kai begint zich iets vrijer te voelen op de singel met de uitlaat, plast en poept daar ook. Dus het begin is er. Maar ojeeeeeeeee hij is helemaal gefascineerd door de eenden. Hij gaat nu in sluiphouding en probeert ze te vangen. Dat staan we natuurlijk niet toe, maar volgens mij heeft hij trek in eenden saté hahahaaa.
In de avond weer trainen pfffffffff, wat een ramp weer pffffffffff. Meneer had zoiets van 'ik weet alles'dus het is genoeg zo hahahaa. Er was gewoon niets mee te beginnen.
Ik aan de juf gevraagd over wanneer het examen is. Nou Lu Kai mag geen examen doen, omdat hij niet benaderbaar is. Nou maakt het mij niet uit hoor wel of geen papiertje. Maar je staat toch even vreemd te kijken, want als hij goede zin heeft dan kan hij alles doen.

Ik ben best wel een fan van de Martin Gaus school, ik heb daar vroeger met alle honden ook getraind. Maar denk voor Lu Kai dat ik toch iets anders moet zoeken.
Zijn zus zit op KC Rotterdam, dat is maar 1 keer per week en als ik opgeknapt ben dan ga ik eens daar een kijkje nemen. Ik vind het toch belangrijk om verder te trainen. Op de site van KC Rotterdam gaat het in een langzamer tempo, na de puppie krijg je de junioren en dat spreekt me wel aan.
Voor Lu Kai is 3 keer per week toch teveel geweest. Hij is toch een ander soort hond. Want nu zijn we 8 weken verder en hij heeft de puppy en basistraining gehad en eigenlijk zijn we klaar. We kunnen niet naar de vervolg omdat hij niet dat papiertje heeft.

Donderdag
Vandaag zijn we weer bij Henk op visite geweest. Lu Kai schoot nu niet weg als Henk koffie ging halen. Bleef lekker op zijn touw kauwen aan mijn voeten. Hij liep op een gegeven moment ook nog een rondje om de tafel heen.
Buiten gaat het stapje voor stapje vooruit. Voor het eerst liep hij wat ontspannen langs een jongen heen.
Je ziet het, we komen er wel maar met erg veeeeeeeeeeeeel geduld.

Vrijdag
We zijn niet naar de training geweest. Ik ben nu al ruim 2 weken ziek en normaal ga ik gewoon door. Maar doordat er toch geen examen in zit had ik zoiets van laat het maar. Want eerst een geworstel om Lu Kai in de auto te krijgen, dan moet ik hem er weer uit sleuren om naar het veld te gaan. Daar schiet hij gelijk in de stress, dus altijd gelijk poepen. Ik denk dat ik de training nu ook voor gezien houdt en me gaat voorbereiden bij het KC.

Zaterdag
Vandaag zijn Gerard en Marijke (de fokkers) langs geweest. Wauw ik vond het hartstikke leuk om ze weer eens te zien, want een ritje Friesland pfffffff doe je niet zo gauw. Opvallend was dat Lu Kai niet gelijk weg schoot, maar achter mij op de bank bleef zitten. Na verloop van tijd kon Marijke hem al aan haar hand laten snuffelen en zag je toch die vorm van herkenning, kwispelen hahaha. Ook voor Gerard begon het er goed uit te zien, die kon zelfs helemaal kroelen met hem. Tja en de oudjes gaan nog steeds tekeer tegen Lu Kai. Bofi vond een heerlijk plekje natuurlijk tussen Marijke en Gerard in. Ook mijn onzekerheden werden direct weggenomen, want pfffffff het houd je toch bezig van 'doe je het wel goed en kan je Lu Kai alles geven wat hij nodig heeft'. Vrijdag avond zei ik nog tegen Fred van 'Oh straks nemen ze hem weer mee, omdat die oudjes zo grommen'. Maar door dit bezoekje heb ik weer veel geleerd en zoals ik het doe doe ik het goed. Wat een pak van mijn hart zeg. Moet er niet aandenken om hem kwijt te raken pfffffffffffffff.

Binnenkort weer wat foto's het weer begint ook op te knappen en nu ik ook nog dan ben ik weer helemaal happy. Want doof zijn is geen pretje, daarnaast flink benauwd en veel hoesten, het water loopt me neus uit. Morgen maar weer bellen, dit duurt nu te lang.