Sparky mag blijven

Het is weer een tijdje geleden, maar inmiddels hebben we besloten dat Sparky bij ons in de roedel mag blijven.
Inmiddels is hij lekker aangekomen hij weegt nu 2,5 kg.
Maar tjonge het is wel wat anders dan mijn andere honden hahahaa, wat een wervelvind zeg. Hij wil alleen maar rennen hahaha enne blaffen kan hij ook als de beste. Het is een kleine acrobaat die dus op zijn achterpoten danst. Met Lukai gaat het ook weer super.

lu Kai is helemaal gek van die kleine

Amber vind Sparky wel erg leuk, hij wordt dus regelmatig gewassen hahaha.


Tja als je zo klein bent dan moeten er toch wat aanpassingen komen. Voor Sparky maar een tas gekocht om mee te vervoeren.
Amber en Shadow inspecteren gelijk mee.

Sparky vind je regelmatig in het hok van Lu Kai. Het is hok is gewoon open en die kleine Sparky gaat erbij liggen

Even voorstellen

Hallo, ik wil mij even voorstellen.
Ik ben Sparky een mini yorkie. Ik ben geplaatst bij lieve baasjes zodat ik weer kan leren dat ik eigenlijk een hond ben. Mijn oude baasje heeft mij aan een struik vastgebonden en daar heb ik een aantal dagen gelegen, zonder eten en drinken. Ik was sterk vermagerd, woog nog maar 1,2 kg.
Gelukkig fietste er een mevrouw langs met haar golden retriever. De hond begon te blaffen en die mevrouw dacht dat er een konijn zat, maar de hond ging er niet achteraan maar bleef voor de struik zitten, gelukkig voor mij, want die mevrouw heeft mij gevonden en meegenomen. Ik was al bijna bewusteloos.
Ik ben door de dierenambulance naar het asiel gebracht en daar hebben zij mij opgevangen. Ik wilde zelf niet meer eten en kreeg via een slang eten. Na 7 dagen wilde ik nog steeds niet eten en stopten ze een spuit met eten in mijn bek. Er kwam een gedragsdeskundige bij mij kijken en die heeft een plan gemaakt van aanpak. Toen zijn mijn voorlopige nieuwe baasjes gebeld met de vraag of ik een paar weken bij hun mag komen. Yippie, Ellen zei dat ze het wel wilde proberen. Maar Ellen heeft ook nog Lu Kai een enormeeeeee grote hond.
Maandagmiddag werd ik opgehaald en het klikte goed met Lu Kai, wonder boven wonder, gelukkig dat hij mij niet aanzag voor een lekker hapje. Weet je wie wel erg streng voor me is 'Amber'. Als ik raar doet duwt ze met haar neus tegen me aan zodat ik stop met gekke dingen doen. Ik ben ook erg neurotisch en heb allerlei tikken opgelopen. Maar na de uitlaat, gezellig met zijn allen heb ik helemaal mijn bakje leeg gegeten.
Ellen heeft wat foto's gemaakt van mij, ik wil nog niet erg stil zitten, dus zie je mij met Lu Kai.
tot de volgende keer.

15 maanden

Tjonge zeg dit heeft wel erg lang geduurt om het blog weer bij te werken. Maar ik ga mijn best doen om iedere keer wat te schrijven. Inmiddels is Lu Kai alweer 15 maanden, ontzettend in de puberteit. Maar tja waar staan we nu. Nog steeds trainen we iedere zondag bij KC Rotterdam. Dat gaat best wel goed. Meer over de training binnenkort.
Oud en Nieuw ging buitengewoon goed. We stonden in de tuin en ik ging een spelletje met de kleintjes doen, tijdens het vuurwerk, want er moest ook geplast worden. En ja hoor daar kwam Lu Kai aan.
Verder gaan we stap voor stap vooruit. Mensen vind hij nog steeds heel eng. Mensen met honden al wat minder. Bij oma op de koffie koekje aannemen gaat goed. Ineens kon ze hem aanraken na een jaar. Oma was helemaal blij.
In huis gaat het harstikke goed. Hij gaat nu meer voor het raam zitten om naar buiten te kijken, eh via de bank dan. Als er een auto stopt en er stapt iemand uit dan schiet hij niet meer gelijk weg. Het allerbelangrijkst is dat je ontzettend veelllllllllll geduld moet hebben. Streng worden of boos worden heeft totaal geen effect. Iedere verandering moet je met veel geduld hem er doorheen helpen.
Een voorbeeldje, op de singel staat een stenen huisje, met allerlei posters erop. Dit was nooit een probleem. We komen in de avond weer bij het huisje, nou Lu Kai vertikte het om er langs te lopen. Fred en ik kijken elkaar aan van 'eh, wat is dit nu'. Ik kijk nogmaals naar het huisje en zie dat de posters vervangen zijn. Nu was er een gezicht te zien van Erica Terpstra. Nou in hele kleine stapjes en stijgeren in de lijn kregen we hem er voorbij. Dat heeft toch wel een paar weken geduurd voor hij normaal er voorbij ging.
Dat geeft alleen maar aan dat je hem overal bij moet helpen. Voor ons is hij een wereldhond, erg lief zit graag tegen me aan en kruipt soms bij Fred op schoot.

Verder zijn er ook vervelende berichten. Onze Amber van ruim 13 is weer geopereerd aan haar pootje. Kruisband afgescheurd en een meniskus weg gehaald pfffffffff. Dit is al de 4e operatie aan haar poten.
Helaas gaat het met Ruby niet zo goed, ze heeft mamma tumoren over haar hele buik zitten en helaas zijn ze nu uitgezaaid naar de longen. Dus ik zit weer met 2 zieken en weer met 1 die kanker heeft.
Shadow doet het gelukkig wel nog steeds erg goed.
Natuurlijk wil ik ook even wat foto's laten zien van de sneeuw. Dit kan nog net hahahahaa.

Met zijn allen in de sneeuw.

Lu Kai geeft Shadow een flinke lik over zijn kleine neusje.

Tja, in vol ornaat in de sneeuw die kleine grote jongen

Ja, ja nog steeds op zijn favoriete rode stoeltje.